Showing posts with label دین مارتین. Show all posts
Showing posts with label دین مارتین. Show all posts

Monday, November 23, 2009

از دین مارتین Sway ترانه



وقتی آوای سنتور شروع به نواختن کرد / با من برقص، منو تاب بده / مثل اقیانوس مجنونی که ساحل رو در آغوش میگیره / منو در بغل بگیر و بیشتر تاب بده / مثل گلی که که در باد خم میشه / با من خم شو و با من تاب بخور / وقتی می رقصیم یک مسیر پیش پامونه / با من بمون، با من تاب بخور / رقاص های دیگه هم ممکنه اینجا باشن / ولی عزیزم، چشمهای من فقط تو رو می بینه / فقط تویی که اون حرکت جادویی رو بلدی / وقتی با هم تاب می خوریم، من سست میشم / من صدای ویلون ها رو میتونم بشنوم / خیلی قبل از اونکه شروع به نواختن کنن / منو به هیجان میآره، همونجوری که تو خودت میدونی / منو به نرمی تاب بده، منو الان با خودت تاب بده / منو تاب بده ... منو بغل کن ... با خودت خم کن ... / رقاص های دیگه هم ممکنه اینجا باشن / ولی عزیزم، چشمهای من فقط تو رو می بینه / فقط تویی که اون حرکت جادویی رو بلدی / وقتی با هم تاب می خوریم، من سست میشم / من صدای ویلون ها رو میتونم بشنوم / خیلی قبل از اونکه شروع به نواختن کنن / منو به هیجان میآره، همونجوری که تو خودت میدونی / منو به نرمی تاب بده، منو الان با خودت تاب بده / منو تاب بده ... منو بغل کن ... با خودت خم کن ...